Peak080님의 프로필\ฺ(^_^)/@\(^_^)/사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
\ฺ(^_^)/@\(^_^)/Je pense donc je suis. ฉันคิด ฉันจึงมีอยู่. I think therefore I am. เลือกตั้ง 23 ธันวาคม 2550 ร่วมกันมาใช้สิทธิ์ |
||||||||||||
|
11월 29일 ไม่ว่างอัพมีเรื่องมากมายหลายแสนล้าน
แต่ไม่ว่างอัพ
ไปงานศิลปากรมา
ไปงานลอยกระทง
ไปงานร้อยปี สนามจันทร์มา 3 ครั้ง (ทำเพื่อ..)
ความรักเหรอ...ไม่รู้เหมือนกัน 10월 21일 สถานการณ์ตอนนี้วันนี้วันที่ 21 ตค วันเกิดพ่อ สุขสันต์วันเกิดครับ
ตอนปิดเทอมนี้สอนพิเศษเต็มเลย วันอังคาร-เสาร์
สอนตั้ง 3 กลุ่มแหนะ ก็ถือว่าที่เรียนมาไม่สูญเปล่านะเนี่ยคุณฝรั่งเศส
เมื่อได้เงินมาก็อ่ะนะ เอามาถลุงซะหน่อยย วันศุกร์ 19 เลยมา กทม
งบประมาณ 1300 บาท
วันศุกร์(สุขด้วย)ตอนประมาณสี่ทุมกว่าๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
หยิบมาดู ขึ้นว่า ^_^Art'n หาจริงป่ะเนี่ย ตกใจมากๆ เหอๆ
ก็ปล่อยให้ดังอยู่สักพักปัญญาอ่อน มัวแต่ตกใจอยู่แทนที่จะรีบรับ
ก็คุยๆกานน้องเค้าโทรมาถามเรื่องลงทะเบียนเนี่ยแหละ
คุยน่ารักชะมัดเลย ถ้าให้นิยามน้องเค้าว่าเหมือนใคร คงเหมือน
มิล่า เพราะ ปากดี ขี้เหงา ส่วนเอาแต่ใจนี่ไม่รู้ว่าเป็นรึเปล่า
น้องอาร์ตกวนๆดี เพื่อนๆเรียกเค้ากานว่าเด็กปากดี แต่คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง
เป็นคนกวนๆอ่ะ ไอ่เราก็ชอบคนกวนๆซ้าด้วย
+++ ดีใจร่าเริงบันเทิงแอปปี้มีความสุขสนุกสนานบานตะไทไชโยโห่หิ้ว
(อย่าคิดเยอะนะเมิง ไอ้ใจ เดี๋ยวเจ็บจะหาว่าสมองอย่างกุไม่เตือน
ค....ค...ครับผม ผมจะระวัง) กะจะมาชอปๆๆๆ พอวันเสาร์ก็เริ่มปฏิบัติการชอปเริ่มจากพันธุ์ทิพย์
ได้เกมส์มา 1 เกมส์ Black&White ราคา 250 บาท
ต่อมาไปประตูน้ำเดินขาลากเลย มาลายตาไปหมด มันเลือกไม่ถูกอ่ะ
คือเสื้อผ้ามันสวยๆ คล้ายๆกันหมดเลย เวลาเดินเข้าไปในร้านมันจะไม่มีตัวที่เด่นออกมา
เลยเลือกยาก ถ้าจะซื้อให้ถูกคือต้อง 3 ตัวขึ้น หรือ 6 ตัวขึ้น
เจอเสื้อแนวๆตัวนึง เชิ๊ตสีขาวทำมือ ปักตัวอักษรสีแดงพาดกลางมัจุดๆนิดนึง
เย็บแบบแนวๆอ่ะ เก็บลายไม่ค่อยเรียบร้อย (เสื้อดูว่าเยอะอ่ะ=ลูกเล่นเยอะ)
เพื่อนบอกอย่าเลย แต่ไม่เอาจาซื้อง่า ราคาป้าย 290 คิดในใจ มันเกินไปมั้ง
เค้าบอกถ้าเอาลดให้ ซื้อตัวเดียวนะครับลดเหลือเท่าไหร่
240 บาท (ก็อืมๆโอเคอย่างน้อยให้ค่าแรงดีไซน์กับเย็บล่ะกัน)
กำลังใส่ถุงอยู่...อืมพี่ลดอีกได้ป่าว ...อืม 230 ล่ะกัน
(โอ้ลดได้อีกไม่น่าเชื่อ) สรุปตัวนี้ 230 (กะเอาใส่เป็นเสื้อข้างนอกล่ะ)
ไม่รู้ว่าสวยรึเปล่า แต่ก็ซื้อมาแล้ว ก็ชอบง่ะ ใครว่าเห่ยก็ช่างเถ้อออ
เดินต่อไปๆๆ เก่ง(เพื่อน)ก็ไปเจอร้านกางเกง ต้องซื้อ 3 ตัวถึงลดอ่ะ
แต่ลดคุ้มนะ ลดตั้งตัวละร้อยแหนะ กางเกงจาก 380 เหลือ 280
เป็นกางเกงดีไซน์มีลูกเล่น ก็เลยซื้อเป็นเพื่อนเก่ง 1 ตัว
กางผ้ายีนส์ ไม่ผ้ายีนส์แบบ-บลูยีนส์-นะ สีออกเทาๆ มีลูกเล่นเย้ออีกแล้ว
นี่ถ้ารวมกับเสื้อเมื่อกี้จะกลายเป็นคนแต่งตัว-เยอะ-ไปเลยนะเนี่ย
สรุปซื้อกางเกงขายาว 280 บาท
250+230+280 + 100 = 860 บาท
แล้วไปเดินจตุจักรอีก คนน่าร๊ากเต็มเล้ยย มีแต่ขาวๆ
จะไปซื้อกระเป๋า เดินๆไปมีเสื้อยืดตัวนึงน่ารักดี สีฟ้าเทาๆ
ก็เลยซื้อมา 100 บาท ซื้อเพราะคนขายนะเนี่ย
คนขายคุยน่ารักดี ก็ชมเสื้อที่หุ่นว่าสวย และเราก็ชมสร้อยที่หุ่นว่าเท่ห์
เค้าเลยบอกว่าสร้อยก็ขายนะเนี่ย ร้านเราขายทุกอย่างที่มีอยู่อ่ะคับ
ก็เลยแอบแซวเค้าไป งั้นซื้อยกหุ่นกลับบ้านเลยได้ป่ะ
อื้มใช่ หุ่นเราก็ขายครับ เอากลับไปเลย เหอๆๆ
Shop-Mission complete BUT Love-Mission incomplete
Please look forward to the continue...
8월 1일 ...ตามใจปาก...ไม่รู้จะห้ามยังไง เมื่อล็อคหัวใจมันพัง
|
|||||||||||
7월 2일
Who moved my LOVE...
ใครมาเอาความรักของฉันไป...
Qui vole mon amour?
Je suis très triste:
Je ne peux pas dire la vérité cachant dans mon cœur à cause de notre relation.
En plus ce qui s’est passé avec moi, c’est trop vite.
Je ne sais pas comment je ferai…
Maintenant je dois comprendre que la vérité est la vérité qui n’est pas changeable.
Je suis comme un homme qui devient épuisé et ne peut pas avancer.
Je suis comme l'homme qui va mourir de ne pas pouvoir souffler.
Je suis comme l'homme que tu passes un couteau par derrière jusqu’au cœur.
Tu devrais me dire comment je vivrai. Je ne t’ai plus, je n’ai personne.
Je voudrais mourir…
6월 6일
ขอให้รางวัลกับตัวเอง
วันศุกร์ที่ 1 มิถุนายน นัดต้นไว้ว่าจะไปซื้อชุดใหม่กันที่สยาม
ตอนไปนี่คือไปจากนครปฐม นั่งรถตู้ไป พอถึงก็นั่งรถต่อไปอนุสาวรีย์
แล้วนั่งรถไฟฟ้าต่อไปสยาม ปรากฏว่านั่งเลยสาวรีย์ไป -*-
เลยนั่งไปเรื่อยๆ เห็นสถานีรถไฟฟ้า อารีย์ รีบกดลงเลย
อารีย์สมชื่อจริงๆ มาเอื้ออารีย์ได้ถูกเวลามั่กๆ
ขึ้นไปก็หยอดเหรียญ แล้วกดสถานี กดๆๆๆ
เอ๊ะทำไมไม่ออกวะ เครื่องพังป่ะเนี่ยยย...
เงยไปดูป้ายเค้าติดไว้ว่า 1.กดสถานี 2.หยอดเหรียญ
อ่าว โง่แล้วไง ดันหยอดไปก่อน สรุปโดนกินเหรียญ
ต้องหยอดใหม่อีก โง่แท้ๆ...-*- เสียไปรวม 50 บาท
มาถึงที่สยามจนได้ ก็โทรหาต้นให้เดินมารับ
แล้วก็ไปหาหมอกะต้น เข้าไปนั่งรอสักพัก เค้าก็เรียกหมายเลขนึง
ต้นเลยลุกขึ้นไป ปรากฏว่าไม่ใช่เหอะ เดินกลับมา
พนักงานเค้าขำกันใหญ่ บรรยากาศน่ารักดีอ่ะตอนนั้น
คือเค้าทำงานกันอยู่ไง แล้วก็มีเรื่องขำๆได้ ยิ้มกานใหญ่ น่ารักๆ
ต่อจากนั้นก็ไปซื้อชุดนักศึกษากัน ให้ต้นเลือกให้
หยั่งกะเป็นผู้จัดการส่วนตัว จัดการเราทุกอย่าง ก็เลือกๆกันมา
เขินๆเหมือนกันแหละ ไม่เคยใส่แบบนี้ แต่ดูๆก็น่ารักดี (แหวะ..ชมตัวเอง)
ต้นก็ซื้อเสื้อมาตัวนึงเหมือนกัน กางเกงก็ซื้อใหม่ให้เข้ารูปหน่อย
ซื้อเสร็จ เดินเล่น แล้วก็ไปบ้านยายต้น เจอแม่ต้นนั่งอยู่หน้าบ้าน
ส่วนก็ยายน่ารักและดูใจดีมากๆ เข้าไปในบ้านแอบดู family tree
ของหลานๆของบ้านนี้ เห็นต้นตอนเด็ก เหอะๆ ไม่เห็นเหมือนเลย
พี่บีตอนเด็กนี่ดูดีนะ ส่วนน้องต้นที่ชื่อตั๊กอ่ะ ตอนเด็กหน้าเหมือนเราเลย
เสร็จแล้วก็ขับรถไปรับพ่อต้น ไปกินข้าวกัน ไปที่ร้าน...ร้านไรอ่ะ นึกไม่ออก
ต้นมาเม้นต์แล้วบอกด้วย บรรยากาศก็ดีมากๆอ่ะ ตอนแรกนั่งอยู่เกือบๆริมน้ำ
แต่ฝนจะตกเลยเข้าไปข้างใน มีกัปตันคนนึงน่ารัก ต้นชี้ให้ดู เลยบอกว่า
แกก็ไปเป็นสจ๊วตดิ -*- ต้นทำท่าคิดแป๊บนึง จึงเกทมุข เหอๆๆๆ
นักร้องที่ร้านนี้ร้องเพราะมากๆ อาหารก็อร่อยดี เป็นบรรยากาศที่ดีอ่ะ
จะบอกว่าไม่ค่อยได้มีโอกาสมากินข้าวแบบนี้
เสร็จแล้วก็ไปกิน Swensen'S กัน
กลับมาเหนื่อยมาก ขาชาเลย เออตอนที่เดินเล่นนี่คือไปแพลทตินั่มมาด้วย แต่ไม่ได้ไรกลับมา
กลับมาบ้านต้นก็นั่งเลย โคตรเหนื่อย อาบน้ำนอน
นอนไม่ค่อยหลับเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ...
ก็มีคนมาเล่นเกมอยู่นั่น กำลังเคลิ้มๆจะหลับ
"โอ๊ะ ก็มันไปทางนี้ไม่ได้แล้วจะผ่านได้ไงวะ!" เกือบไม่ได้หลับเลย-*-
วันรุ่งขึ้นก็กลับมาหอกัน
วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน
แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จ ก็ไปมหาลัยพร้อมต้น
เดินขึ้นไปบนห้อง คาบแรกคือฝรั่งเศส ห้อง 611
เปิดประตูเข้าไป เพื่อนกรี๊ด พีคไปทำไรมา หล่อจัง
หลังจากนั้นเพื่อนๆก็ทยอยเข้ามาเรื่อยๆ ก็กรี๊ดกันเกือบทุกคน
เหอๆๆ เขินง่ะ บางคนว่าเป็น nice to meet U, JKI
สรุปเราเป็นไรเนี่ย ก็ได้รับฟีตแบคดีอ่ะ (พูดหยั่งกะดารา)
เฮ้ออ ก็เหนื่อยมาตั้งนาน บ้าเรียนมาก็เยอะ ไม่ค่อยได้ใส่ใจกับตัวเองสักเท่าไหร่
ก็ขอให้รางวัลกับตัวเองหน่อยล่ะกันนะ
ทำแล้วดูดี มีคนชม มันก็สบายใจไปอีกแบบด้วย
ขอบคุณต้นมากๆ ที่ช่วยโมดิฟายน์เต็มที่ แกนี่น่ารักจริงๆ
ขอให้เปิดเทอม เพื่อนๆเจอแต่สิ่งที่ดีๆนะ เย้ๆๆๆ
5월 11일
วันไหน...?
วันที่ 10 พฤษภาคม 2550
ประมาณ ตี4-5 ฝันว่าตัวเองเดินๆอยู่ริมถนน
อยู่ๆมีผู้หญิงคนนึงเข้ามา เอามีดมาแทงที่ท้อง
แล้วเราก็สลบไป ตื่นมาอีกที รู้สึกว่าตัวเองลอยๆ
พอมองตัวเอง เอ๊ะทำไมเราเป็นสีขาว-ดำว่ะ
พอไปคุยกะใครก็ไม่มีใครคุยด้วย -*-
เจอคนนึงมีสีขาว- ดำ ก็เข้าไปคุย
เค้าบอกว่าเราน่ะตายแล้วน่ะ >.<
ในฝันน่ะเหวอเลย หน้ากลายเป็นขาว-ดำซีดๆ
ในใจคิดอยู่ว่า
อะไรกัน ทำไมต้องมาตายตอนนี้วะ
เกียรตินิยมอันดับ 2 ก็ยังไม่ได้รับเลย (ในฝันยังห่วงอีก)
ยังไม่ได้ทำไรให้แม่เลย ยังไม่ได้ทำไรตั้งหลายๆอย่าง
คิดๆไปสักพัก ร้องไห้ เป็นผีขี้แงเลย รู้สึกเคว้งคว้าง
เพิ่งรู้ซึ้งความรู้สึกแบบนี้อ่ะ ทรมาน มันหมดสิ้นทุกอย่าง
...สักพัก...ตื่นวูบขึ้นมา...สิ่งแรกที่ทำคือจับแขนตัวเอง
เฮ้ย ยังไม่ตายว่ะ ตัวไม่ขาว-ดำด้วยล่ะ ดีใจโคตรๆ
เพิ่งได้รู้ว่าคนเราอ่ะน่ะ ไม่รู้ว่าจะตายวันไหน ดังนั้นควรใช้ทุกๆนาที
ให้มีค่าที่สุด อยากทำอะไรก็ทำก่อนจะไม่มีโอกาส
แต่ก็ไม่ใช่ทำสิ่งที่ไม่ดี ทำตามอำเภอใจนะ อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน
เพราะสิ่งที่ทำไปแล้ว มันย้อนกลับมาทำใหม่ไม่ได้
วันนี้เลยไปปล่อยปลา 2 ตัว เป็นปลาช่อน
ตัวใหญ่เหมือนกันล่ะ ตอนปล่อยมันก็ลงไปในน้ำแล้วหายไปเลย
ไม่มีว่ายมาบ๊ายบายสักนิด -*- ไม่รู้ว่าที่ปล่อยไป
เป็นตัวเมียกะตัวผู้ หรือตัวผู้กะตัวผู้ -_-"
ยังไงขอให้ทั้งคู่อยู่รอดปลอดภัยส่งบุญกุศลมาถึงเราด้วยน้า
เรื่องต่อไปเป็นเรื่องของการนินทา
ซึ่งมีอยู่ทั่วไปทุกมุมโลก เราไม่สามารถหนีพ้นไปได้
เราก็เจอเรื่องประมาณนี้มาเยอะ สาดโคลนใส่เราก็เยอะ
หลังจากดูภาพปริศนาธรรมที่เพื่อน "แป้ง" ส่งมาให้
ก็หายหงุดหงิด หายโมโหคนเหล่านั้นทันที
เราหวังว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนที่ได้ดู ก็คงจะเป็นเหมือนกัน
Buaket Chakarat
직업 지역 관심 분야 อยากมีเพื่อนอ่ะครับ
เข้ามาคุยกันนะครับ เราเรียน อักษรศาสตร์ ศิลปากร ปี 4 เอกฝรั่งเศส โทสารสนเทศ คับ J'ai besoin de bons amis. Parlez avec moi. |
|
|
%2f%40%5c(%5e_%5e)%2f+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
